اين روزها به هر طرف نگاه كني و به هر چيز نظر افكني گويا به «شاهد بازاري» تبديل شده تا بگويد آفتاب سال 1390 به لب بام رسيده و چراغ عمر اين سال در حال خاموشي و عقربه هاي ساعتي كه با شروع اين سال در پي لحظات آن روان بودند در حال رسيدن به سكون ابدي هستند و اين به معناي سپري شدن 365 روز است كه بازگشت و يا بازگرداندن آني از آن هم ميسر نيست. 33 سال است كه برجسته ترين ويژگي آغاز و پايان سال هر ايراني در لابه لاي هياهوها و شادي هايش مبارزه با استكبار است. به شهادت 33 سال گذشته، ايراني هيچ گاه به اين نينديشيده كه اين ويژگي تا كي باقي مي ماند و چون چنين انديشه اي در وجودش جايي ندارد، مبارزه با استكبار بخشي از شخصيت و زندگي اش شده كه هر سال با نو شدن طبيعت، در طبيعت درونش نو مي شود. اين طور زندگي كردن چون هدف و معنا دارد و نمادها و نمودهايش با مزه هاي تلخ و شيرين و تصاوير زشت و زيبا و احساسات شادمانه و غمگنانه درك مي شوند، عادت نيست، كه يك نوع حركت و پويايي معنادار است و چون وضعيت هاي مختلفش قابل ارزيابي و سنجش است، قابل تحمل و ادامه مي باشد. مردم ايران سال گذشته را نيز مانند سال هاي پيش از آن آغاز كردند و مانند همان سال ها در حال به پايان رساندن آن هستند، اما اين را خوب مي دانند كه سال 90 ، سال 89 و يا 88 و يا 78 و يا ... نيست، نه به اين دليل كه آنها سپري شده و گذشته اند، به اين دليل كه در مسائل ايران و استكبار تغييراتي ايجاد شده كه در هيچ يك از آنها سال ها نبوده است، معناي اين كلام اين است كه هر سال تغيير و تحولات خاص خود را داشته و اين خصوصيت سال 90 را هم شامل مي شود. دشمني استكبار در سال 90 ادامه يافت و اقداماتش عليه ايران تا حدي پيچيده تر و سخت گيرانه تر شد و در اين بين، اتفاق بزرگي افتاد كه بر نوع تقابل ايران و استكبار تأثير گذاشت و چه بسا بخشي از تأثيرات مهم آن در آينده آشكار شود. اين اتفاق بزرگ به حركت درآمدن كاروان «بيداري اسلامي» بود كه موجب شد استكبار پس از 33 سال دوباره آنچنان بلرزد كه در زمان پيروزي انقلاب اسلامي ايران در سال 57 لرزيد. «بيداري اسلامي» نشانه آن بود كه تلاش ها، هزينه و تبليغات دشمن براي بدنام، منزوي و بي خاصيت كردن اسلام بي نتيجه مانده است و قدرت بيداركننده اسلام پابرجا و در جريان است و هر لحظه ممكن است در جايي خود را نشان دهد. اضافه شدن اين حركت نيروزا به قدرت توسعه يافته اسلامي كه جمهوري اسلامي مبلغ و مروج آن است، دشمن را براي ضربه زدن به ايران به تكاپوي بيشتر واداشت، اما ضربه زدن به ايران به علل و دلايل مختلف كار آسان و كم هزينه و بي خطري نبود. اينكه تحولات منطقه به سود ايران باشد و برخورد با ايران هم آنچنان هزينه بر باشد كه دشمن از آن فاصله بگيرد و با وجود فشارهايي كه بر او وارد مي شود، نتواند دست به كاري بزند كه از بار فشارها بكاهد، دشمن را به شدت عصباني كرده بود؛ از اين رو در كنار راه ها و ابزارهاي فرعي فشار بر ايران، بر روي دو عامل اصلي سرمايه گذاري كرد: 1- تشديد تحريم هاي اقتصادي؛ دشمن به دو علت اين عامل را برگزيد. يكم اينكه گمان مي كرد تأمين نيازهاي يك جمعيت هفتاد و پنج ميليوني براي مسئولان ايراني بسيار سخت است و در صورت تشديد تحريم ها نمي توانند نياز مردم را تأمين كنند و در نهايت مجبور به انعطاف مي شوند و دوم اينكه آنها،هم دست به اقدام زده اند و خودشان را در برخورد با ايران فعال نشان مي دهند و هم اينكه از پيامدهاي بسيار خطرناك راه هاي ديگر برخورد با ايران مصون مي مانند. اين مسئله زماني جدي شد و اهميت يافت كه سران استكبار با تمام وجود به بي حاصل بودن ابزار برخورد پرخطر مانند جنگ پي بردند و بحران اقتصادي مانند هيولايي كه آماده بلعيدن سرمايه هاي غرب است، چهره كريه و بي رحم خود را به آنها نشان داد و حاضر نيست به اين زودي ها دست از سر غرب بردارد.
2- دست اندازي و براندازي؛ اعلام برگزاري انتخابات مجلس نهم در نيمه دوم اسفند ماه سال جاري طمع و ولع دشمن را براي بازآفريني فتنه سال 88 و دست اندازي در اين انتخابات براي براندازي نظام، زنده كرد و با آماده باش به عوامل و مزدوران و به گردش درآوردن ميليون ها دلار آمدند تا آزموده را باز بيازمايند. در ميانه راه در 22 بهمن هنگامي كه به سد بلند و مستحكم حضور مردم در سالگرد پيروزي انقلاب خوردند، با اينكه با اين حماسه حضور و نشانه هاي دلدادگي به نظام، پيشاپيش تكليف انتخابات روشن شده بود، دشمن كه راهي براي بازگشت نداشت، مجبور شد خود را بفريبد، به خود دلخوشي دهد و تجاهل كند و بدون آنكه در آن زمان ايادي و مخاطبانش متوجه شوند، بر ديدگان عقل پرده افكند و آن همه نشانه هاي هشدار و انذار را نايده گرفت و بر شيپور براندازي انتخاباتي آنقدر دميد كه هوش از سرش پريد و زماني به خود آمد كه سيلي مشاركت 64 درصدي مردم در انتخابات بر صورت كريه و سيرت پليدش فرود آمد. سال 90 در معركه و جدال ايران و استكبار اينگونه به پايان رسيد، حال آنكه مبارزه با استكبار همچنان ادامه دارد و اتمام سال 90 و آغاز سال 91 براي مردم ايران به اين معنا است كه بايد در سال جديد با آمادگي و صلابت بيشتر به پيكار با استكبار ادامه داد. ان شاء الله